عدم تمرکز می تواند ریشه در عوامل مختلفی داشته باشد و یک مشاور یا روان شناس می تواند به شناسایی این ریشه ها و ارائه راه حل کمک کند.
در اینجا به دلایل، نشانه ها و اقدامات لازم می پردازیم:
دلایل احتمالی عدم تمرکز:
1. مشکلات شناختی و عصبی-رشدی:
اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD): این شایع ترین دلیل عدم تمرکز در کودکان است. کودک در حفظ توجه، کنترل تکانشها و گاهی در کنترل فعالیتهای حرکتی مشکل دارد.
مشکلات پردازش حسی: کودک ممکن است به صداها، نور یا حرکات اطراف حساسیت بیش از حد داشته باشد یا برعکس، به دنبال تحریکات حسی بیشتری باشد که هر دو باعث حواسپرتی می شوند.
2. مسائل عاطفی و روانی:
استرس و اضطراب: نگرانی در مورد درس، خانواده، روابط با دوستان یا قرارگیری در محیط های جدید میتواند ذهن کودک را به شدت درگیر کند.
افسردگی: بی حوصلگی، کم انرژی بودن و از دست دادن علاقه به فعالیت ها می تواند شبیه به عدم تمرکز به نظر برسد.
ترس و فوبیای مدرسه: اگر کودک در مدرسه احساس ناامنی یا ترس کند، طبیعی است که نتواند تمرکز داشته باشد.
3. دلایل آموزشی و محیطی:
سختی یا آسانی بیش از حد درس: اگر درس برای کودک خیلی سخت باشد، دچار احساس ناامیدی می شود و اگر خیلی آسان باشد، حوصله اش سر می رود.
سبک تدریس *******: برخی کودکان به روش های بصری، برخی به روشهای عملی و برخی به روشهای شنیداری بهتر یاد می گیرند.
محیط کلاس شلوغ و نامنظم: سر و صدا، دمای ******* و نور کم یا زیاد می تواند مزاحم تمرکز باشد.
4. دلایل جسمی و سلامتی:
کمخونی یا مشکلات تیروئید
خواب ناکافی یا بی کیفیت
مشکلات بینایی یا شنوایی (کودک ممکن است تخته را به وضوح نبیند یا حرفهای معلم را به خوبی نشنود)
رژیم غذایی ******* (مصرف زیاد قند و کافئین)
نشانه هایی که باید جدی گرفته شوند:
به راحتی با محرکهای بیرونی (صدا، حرکت دیگران) حواسش پرت می شود.
در دنبال کردن دستورالعملها و به پایان رساندن تکالیف مشکل دارد.
اغلب وسایلش (مداد، پاک کن، کتاب) را گم می کند.
در فعالیتهایی که نیاز به تلاش ذهنی مداوم دارد، بیقراری می کند.
به نظر میرسد وقتی مستقیماً با او صحبت می کنید، گوش نمیدهد.
در سازماندهی کارها و مدیریت زمان مشکل دارد.